Η ΜΑΜΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΜΕ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΕ «ΧΡΥΣΟΘΗΡΑ» ΓΙΑ 8 ΜΗΝΕΣ — ΜΕΤΑ ΜΕ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΕ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΑ ΗΜΟΥΝ… ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΛΑΨΕΙ
ΜΕΡΟΣ 5 — Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ Η ΚΟΡΗ ΜΑΣ ΗΡΘΕ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ — ΚΑΙ Η ΛΥΔΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΟΥΒΕΡΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΚΡΥΦΑ
Ήταν λίγο μετά τις δύο το πρωί.
Ξύπνησα με έναν παράξενο πόνο.
«Τζέικ.»
Δεν κουνήθηκε.
«Τζέικ.»
Άνοιξε τα μάτια.
«Τι έγινε;»
«Νομίζω…»
Σταμάτησα.
«Νομίζω ότι ξεκινάει.»
Πετάχτηκε από το κρεβάτι.
«Τώρα;»
«Δεν ξέρω!»
Μέσα σε λίγα λεπτά, το σπίτι είχε γίνει χάος.
Τσάντα.
Έγγραφα.
Τηλέφωνο.
Κλειδιά.
Ο Τζέικ έτρεχε από το ένα δωμάτιο στο άλλο.
«Πού είναι η τσάντα;»
«Δίπλα στην πόρτα!»
«Όχι αυτή! Η άλλη!»
«Τζέικ!»
«Έρχομαι!»
Στο νοσοκομείο, όλα συνέβησαν γρήγορα.
Οι γιατροί επιβεβαίωσαν ότι η κόρη μας ερχόταν.
Ο Τζέικ κράτησε το χέρι μου.
«Είσαι δυνατή.»
«Φοβάμαι.»
«Κι εγώ.»
«Μην το δείχνεις.»
Γέλασε νευρικά.
«Προσπαθώ.»
Ώρες αργότερα, ακούστηκε το πρώτο κλάμα.
Έκλαψα πριν καν την δω.
«Είναι κορίτσι», είπε ο γιατρός.
Ο Τζέικ έσκυψε πάνω μου.
«Τα καταφέραμε.»
Όταν μου την έδωσαν στην αγκαλιά, ένιωσα ότι ολόκληρος ο κόσμος σταμάτησε.
Ήταν τόσο μικρή.
Τόσο ζεστή.
Τόσο τέλεια.
«Γεια σου, μικρή μου.»
Ο Τζέικ έκλαιγε.
Τότε χτύπησε η πόρτα.
Ήταν η Λυδία.
Κρατούσε λουλούδια.
Και μια κουβέρτα.
Μια χειροποίητη κουβέρτα.
«Μπορώ;»
Ο Τζέικ έγνεψε.
Μπήκε αργά.
Πλησίασε το κρεβάτι.
Κοίταξε το μωρό.
Και ξέσπασε σε κλάματα.
«Είναι πανέμορφη.»
Της έδωσα την κουβέρτα.
«Είναι αυτή που έφτιαξες;»
«Ναι.»
«Μόνη σου;»
«Ναι.»
Η Λυδία άγγιξε προσεκτικά το χέρι της μικρής.
«Γεια σου, αγάπη μου.»
Η στιγμή ήταν σχεδόν τέλεια.
Μέχρι που εμφανίστηκε ο Μορίς.
Κρατούσε λουλούδια.
«Ήθελα να δω τη νέα κυρία της οικογένειας.»
Η Λυδία τον κοίταξε.
Εκείνος της χαμογέλασε.
«Τα κατάφερες.»
Η Λυδία κατάλαβε τι εννοούσε.
«Προσπαθώ.»
«Όχι», είπε ο Μορίς.
«Το κάνεις.»
Τότε κοίταξα την κόρη μου.
Και σκέφτηκα πόσο κοντά είχαμε φτάσει στο να επαναλάβουμε μια ιστορία που είχε ξεκινήσει πριν από δεκαετίες.
Η Λυδία είχε πληγωθεί.
Μετά είχε πληγώσει εμένα.
Και τώρα προσπαθούσε να σταματήσει τον κύκλο.
Όμως δεν ήξερα ακόμα αν θα τα κατάφερνε.
Γιατί λίγες μέρες μετά την επιστροφή μας στο σπίτι, ένα γράμμα έφτασε στη διεύθυνσή μας.
Ήταν από μια γυναίκα που δεν γνώριζα.
Και πάνω στον φάκελο υπήρχε μόνο μία φράση:
«Πρέπει να ξέρεις τι έκανε η Λυδία πριν γνωρίσεις τον Τζέικ.»
