ΜΕΡΟΣ 2
Η Κλερ διέσχισε τρέχοντας την έπαυλη με το φλογέρα στο χέρι, με τον Τζέισον από κοντά.
Στη δυτική πτέρυγα, ανακάλυψε ότι η συσκευή εγγραφής ήταν νεκρή — αλλά μέσα σε αυτήν υπήρχε μια κάρτα μνήμης.
Ο Τζέισον το είδε.
Η ευγενική του μάσκα εξαφανίστηκε.
«Αυτή η κάρτα μου ανήκει», είπε.
Η Κλερ έσπασε μια απλίκα τοίχου, έβαλε τον διάδρομο στο σκοτάδι και δραπέτευσε μέσα από ένα κρυφό πάνελ. Το πέρασμα στριφογύριζε πίσω από τους τοίχους, δείχνοντάς της μια κρυφή θέα στην έπαυλη.
Είδε τον Δρ. Βέιλ με την κυρία Λανγκ.
Άκουσε τον Τζέισον να την κυνηγάει.
Επιτέλους, ο διάδρομος άνοιγε στο δωμάτιο του Ίθαν.
Η Κλερ έτρεξε δίπλα του.
«Το βρήκα», ψιθύρισε. «Έχω την κάρτα.»
Ο Ίθαν δυσκολεύτηκε να μιλήσει.
«Όχι… Τζέισον.»
Η Κλερ πάγωσε.
«Το ξέρω. Και η Βέιλ επίσης.»
Ο Ίθαν κούνησε αδύναμα το κεφάλι του.
Με τεράστια προσπάθεια, έγραψε μια λέξη σε ένα σημειωματάριο.
ΜΗΤΕΡΑ.
Η Κλερ τον κοίταξε επίμονα.
«Η μητέρα σου είναι νεκρή.»
Τότε άνοιξε η πόρτα του υπνοδωματίου.
Ο Τζέισον μπήκε με τον Δρ. Βέιλ.
Ανάμεσά τους στεκόταν η γυναίκα από το πορτρέτο.
Η μητέρα του Ήθαν.
Ζωντανός.
Κομψό. Ψυχρό. Δυναμικό.
Η λαίδη Άσμπορν χαμογέλασε απαλά.
«Το καημένο μου αγόρι.»
Ο Τζέισον δεν ήταν ο κύριος του Μπλάκγουντ Χάουζ.
Ήταν απλώς το όπλο της.
Η Κλερ έκρυψε την κάρτα στη γροθιά της, αλλά η λαίδη Άσμπορν άπλωσε το χέρι της.
«Η κάρτα, δεσποινίς Κλερ.»
Η Κλερ είπε ψέματα. «Έχει ήδη αντιγραφεί.»
Η λαίδη Άσμπορν γέλασε απαλά. «Αρκετά γενναία για να είναι άβολη.»
Τα μάτια του Ίθαν στράφηκαν προς το τζάκι.
Η Κλερ ακολούθησε το βλέμμα του και είδε ένα μικροσκοπικό κόκκινο φως να αναβοσβήνει πίσω από ένα χάλκινο ρολόι.
Συνειδητοποίησε ότι η φλογέρα είχε αποδειχθεί δόλωμα.
Υπήρχε μια άλλη συσκευή.
Ένας πομπός.
Το άρπαξε ακριβώς τη στιγμή που η λαίδη Άσμπορν διέταξε τον Τζέισον να τη σταματήσει.
Αλλά πριν προλάβει κανείς να δράσει, άντρες με σκούρα κοστούμια μπήκαν τρέχοντας στο δωμάτιο.
Για ένα δευτερόλεπτο, η Κλερ νόμιζε ότι είχε φτάσει βοήθεια.
Τότε ένας από τους άντρες υποκλίθηκε στη λαίδη Άσμπορν.
«Η μετάδοση υποκλάπηκε, κυρία μου.»
Η ελπίδα της Κλερ κατέρρευσε.
Η λαίδη Άσμπορν χαμογέλασε.
«Βλέπεις; Γι’ αυτό ανησυχούν οι μητέρες.»
Τότε ο Ίθαν πίεσε κάτι στην παλάμη της Κλερ.
Ένα μικρό ασημένιο κλειδί.
Μία λέξη ήταν χαραγμένη πάνω του:
Κρύπτη.
Για πρώτη φορά, ο φόβος άγγιξε το πρόσωπο της λαίδης Άσμπορν.
Και πολύ κάτω από την έπαυλη, κάτι άρχισε να χτυπάει από μέσα στην οικογενειακή κρύπτη.
Η Κλερ χρησιμοποίησε το κλειδί και αποκάλυψε τι είχε κρύψει ο Ίθαν κάτω από το σπίτι: αρχεία, ηχογραφήσεις, ονόματα, πληρωμές και αποδείξεις ότι η αυτοκρατορία του Άσμπορν χτίστηκε με κλεμμένα χρήματα, πλαστογραφημένες ιατρικές γνωματεύσεις και στημένα ατυχήματα.
Αλλά το μεγαλύτερο σοκ δεν ήταν ο Τζέισον.
Ήταν ο πατέρας του Ήθαν.
Ο Ναθάνιελ Άσμπορν υποτίθεται ότι ήταν νεκρός.
Δεν ήταν.
Έλεγχε τα πάντα από τις σκιές.
Ο Τζέισον, ο Δρ. Βέιλ, ακόμη και η σιωπή της Λαίδης Άσμπορν—όλα οδηγούσαν πίσω σε αυτόν.
Εκείνο το βράδυ, ο Ναθάνιελ εμφανίστηκε σε κάθε οθόνη στην έπαυλη.
Μεγαλύτερος τώρα, αλλά πολύ ζωντανός.
Χαμογέλασε στον Ήθαν.
«Επέστρεψα από τον τάφο πριν γυρίσω από τον δικό μου. Δραματικό.»
Ο Ίθαν έσφιξε το μπαστούνι του, μόλις που μπορούσε να σταθεί.
“Τι θέλετε;”
Η απάντηση του Ναθαναήλ ήταν απλή.
«Αυτό που έχτισα.»
Αλλά η Βίβιαν Άσμπορν, η γιαγιά του Ίθαν, ήξερε την παλιά του κρυψώνα: το γυάλινο θερμοκήπιο στην άκρη του κτήματος.
Μέσα, βρήκαν λογιστικά βιβλία, δίσκους, διαβατήρια και φωτογραφίες.
Μια φωτογραφία έκανε την Κλερ να σταματήσει να αναπνέει.
Η μητέρα της.
Σε κρεβάτι νοσοκομείου.
Ο Ναθάνιελ στέκεται δίπλα της.
Τότε έσπασαν τα γυαλιά.
Άνδρες επιτέθηκαν.
Η Κλερ και ο Ίθαν έφυγαν τρέχοντας στη βροχή.
Ένα μαύρο SUV χτύπησε στον τοίχο του θερμοκηπίου.
Ο Ναθάνιελ βγήκε έξω, χαμογελώντας, κρατώντας το ασημένιο μενταγιόν της μητέρας της Κλερ.
