Γέλασαν όταν ο γιος μου περπάτησε στην σκηνή της αποφοίτησής του κρατώντας ένα νεογέννητο – μια γυναίκα ψιθύρισε «Ακριβώς όπως η μητέρα του»… Αλλά αυτό που είπε στη συνέχεια άφησε ολόκληρο το δωμάτιο σιωπηλό

Δεν δίστασε.

Ανέβηκε τα σκαλιά, ένα σταθερό βήμα τη φορά, κρατώντας την κόρη του σαν να ανήκε ακριβώς εκεί που βρισκόταν.

Παρέλαβε το δίπλωμά του.

Έπειτα… δεν έφυγε.

Περπάτησε προς το μικρόφωνο.

Το δωμάτιο μετακινήθηκε.