Όταν παντρεύτηκε ο γιος μου, δεν του είπα ποτέ ότι ο εκλιπών πατέρας του μου είχε αφήσει κρυφά ένα ράντσο αξίας 4,2 εκατομμυρίων δολαρίων στην ανατολική Ουάσινγκτον, και δόξα τω Θεώ που δεν το έκανα, επειδή λίγες μέρες μετά τον γάμο, η νέα μου νύφη εμφανίστηκε στην πόρτα μου στο Σιάτλ με ένα χαμόγελο, έναν συμβολαιογράφο και μια στοίβα από έγγραφα που είχαν σχεδιαστεί για να με διώξουν από το σπίτι μου, να με κλειδώσουν σε υποβοηθούμενη διαβίωση και να τους δώσουν τον έλεγχο των πάντων…

Τα τηλεφωνήματα συνέχιζαν να έρχονται, άλλοτε και από τους δύο, άλλοτε από τον πατέρα της που προσέφερε διαφήμιση.

φαυλότητα, και συνειδητοποίησα ότι δοκίμαζαν πόσο μακριά μπορούσαν να με πιέσουν. Τότε ήταν που επικοινώνησα με μια δικηγόρο ονόματι Λόρα Τσεν, μια ειδικό στο δίκαιο ηλικιωμένων που μου τη σύστησε μια φίλη από την εκκλησία.

«Πες μου τα πάντα», είπε η Λόρα, και το έκανα χωρίς να παραλείψω τίποτα.

Μετά από μια παύση, είπε: «Αυτό ακούγεται σαν πρόωρη οικονομική εκμετάλλευση και συχνά προέρχεται από μέλη της οικογένειας που πιστεύουν ότι έχουν δικαίωμα».

Περάσαμε ώρες προετοιμάζοντας μια νομική ασπίδα γύρω από τη ζωή μου, συμπεριλαμβανομένου ενός καταπιστεύματος, ενός πληρεξουσίου που ανατέθηκε στην έμπιστη φίλη μου Νάνσι Κόλινς και τεκμηρίωσης κάθε αλληλεπίδρασης. «Αν φέρουν έγγραφα, τηλεφωνήστε μου αμέσως», προειδοποίησε, και υποσχέθηκα ότι θα το έκανα.