«Το ρολόι μου!» φώναξε ο Ντάνιελ, με τη φωνή του να σπάει από οργή.
Γύρισε προς την Έλι, στρίβοντας το πρόσωπό του από οργή. «Μικρέ ηλίθιε! Αυτό άξιζε εκατοντάδες χιλιάδες!»
Έτρεξα μπροστά, τραβώντας την Έλι πίσω μου. «Λυπάμαι πολύ—δεν εννοούσε—»
«Βγάλτε τους από εδώ!» Η Λίλιαν φώναξε απότομα, κατεβαίνοντας ορμητικά τις σκάλες, με τα μάτια της να λάμπουν. «Το ήξερα ότι αυτό θα συνέβαινε! Τα καταστρέφεις όλα, Κλερ!»
Το πλήθος συγκεντρώθηκε, παρακολουθώντας σαν θεατές σε μια παράσταση.
Μετά ήρθε ο πατέρας μου.
Τα βήματά του ήταν βαριά, σκόπιμα. Ο θυμός του ήταν αδιαμφισβήτητος.
«Δεν μπορείς να ελέγξεις το ίδιο σου το παιδί;» βρυχήθηκε. «Μας φέρνεις σε δύσκολη θέση όπου κι αν πας!»
«Ήταν ατύχημα», είπα σταθερά. «Θα αναλάβω την ευθύνη—»
«Με τι;» χλεύασε. «Δεν έχεις τίποτα.»
Και πριν προλάβω να αντιδράσω— με έσπρωξε.
Δυνατά.
Έχασα αμέσως τα πατήματά μου, κρατώντας την Έλι καθώς πέσαμε προς τα πίσω στο παγωμένο λιμάνι.
Το κρύο ήταν ασφυκτικό. Έκλεβε τον αέρα από τους πνεύμονές μου καθώς βυθιζόμασταν κάτω από την επιφάνεια. Κράτησα την Έλι σφιχτά, παλεύοντας να ξαναβγώ μέσα από το θολό νερό.
Όταν διέσχισα, λαχανιασμένη, κοίταξα ψηλά.
Κανείς δεν μας άπλωσε το χέρι.
Αντίθετα, γέλασαν.
Χειροκροτήματα αντήχησαν από ψηλά σαν να επρόκειτο για ψυχαγωγία.
Έσυρα την Έλι στην αποβάθρα, το μικροσκοπικό της σώμα έτρεμε βίαια στην αγκαλιά μου. Το φόρεμά μου κολλούσε πάνω μου, μουσκεμένο σε βρώμικο νερό, αλλά δεν ένιωθα πια το κρύο.
Μόνο οργή.
Έβγαλα ξανά το τηλέφωνό μου.
«Τώρα.»
Αυτό ήταν όλο που έστειλα.
Το πρώτο ελικόπτερο έφτασε μέσα σε δευτερόλεπτα.
Έπειτα ένα άλλο.
Και ένα άλλο.
Ο εκκωφαντικός βρυχηθμός
Τα γέλια ξέσπασαν αμέσως.
Τρία μαύρα ελικόπτερα κατέβηκαν πάνω από τη μαρίνα, κυκλώνοντας το γιοτ σαν αρπακτικά που πλησίαζαν. Ο άνεμος φυσούσε σαν ορμητικά μέσα στο πλήθος καθώς οι πόρτες άνοιγαν – και ένοπλες δυνάμεις ασφαλείας κατέβαιναν με ακρίβεια.
Η παρέα διαλύθηκε στο χάος.
Από ένα από τα ελικόπτερα, ένας άντρας βγήκε έξω.
Άντριαν Χέιλ.
Μόνο το όνομα είχε βάρος – μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν σε βιομηχανίες, ένας άνθρωπος που έλεγχε τις περιουσίες και κατέστρεφε τους αντιπάλους χωρίς δισταγμό.
Και περπάτησε κατευθείαν προς το μέρος μου.
Η έκφρασή του σκοτείνιασε τη στιγμή που είδε την Έλι να τρέμει στην αγκαλιά μου.
«Ποιος το έκανε αυτό;» ρώτησε ήσυχα.
Δεν χρειαζόταν να απαντήσω.
Ήξερε ήδη.
