ΜΕΡΟΣ 2 — Ο MARK ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ Η EMILY ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕ — ΕΝΩ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ
«Τι σημαίνει ότι έφυγε πριν από τέσσερις ημέρες;»
Ο Mark σχεδόν φώναζε.
Η Lauren κοίταξε το σύστημα.
«Δεν μπορώ να συζητήσω λεπτομέρειες χωρίς να επιβεβαιώσω—»
«Είμαι ο σύζυγός της!»
Η νοσοκόμα τον κοίταξε για αρκετά δευτερόλεπτα.
«Τότε θα πρέπει να ξέρετε τι συνέβη.»
Ο Mark δεν απάντησε.
Γιατί δεν ήξερε.
Και αυτό ήταν το πρόβλημα.
Η Emily δεν είχε μιλήσει μαζί του.
Δεν του είχε στείλει μήνυμα.
Δεν είχε ζητήσει να τον δει.
Και τώρα…
είχε εξαφανιστεί.
«Πού είναι τα παιδιά;»
Η Lauren έσκυψε το κεφάλι.
«Στη μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών.»
Ο Mark ένιωσε ανακούφιση.
«Θέλω να τα δω.»
«Δεν είστε στη λίστα επισκεπτών.»
«Τι;»
«Η Emily έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες.»
Η φράση χτύπησε μέσα του σαν χαστούκι.
«Τι οδηγίες;»
Η Lauren δεν απάντησε.
Ο Mark πήγε αμέσως στη διοίκηση.
Εκεί έμαθε κάτι ακόμα πιο παράξενο.
Η Emily είχε υπογράψει αρκετά έγγραφα.
Όχι μόνο για την καισαρική.
Είχε ζητήσει να ενημερώνονται συγκεκριμένα άτομα.
Είχε ορίσει προσωρινή επαφή για τα παιδιά.
Και είχε ζητήσει να μην επιτρέπεται στον Mark να απομακρύνει κανένα από τα τρία μωρά χωρίς γραπτή άδεια.
«Γιατί;» ρώτησε.
Ο υπεύθυνος τον κοίταξε.
«Αυτό πρέπει να το ρωτήσετε τη σύζυγό σας.»
Ο Mark έφυγε από το νοσοκομείο και πήγε στο σπίτι.
Το σπίτι ήταν σκοτεινό.
Άνοιξε την πόρτα.
«Emily!»
Καμία απάντηση.
Πήγε στο υπνοδωμάτιο.
Η ντουλάπα της ήταν μισοάδεια.
Το μπάνιο είχε καθαριστεί.
Στο δωμάτιο των μωρών υπήρχαν τρία κρεβατάκια.
Άδεια.
Ο Mark άρχισε να καταλαβαίνει.
Η Emily δεν είχε απλώς φύγει.
Είχε οργανώσει την αναχώρησή της.
Και το είχε κάνει πολύ πριν εκείνος επιστρέψει.
Στο τραπέζι υπήρχε ένας φάκελος.
Το όνομά του γραμμένο απ’ έξω.
MARK.
Άνοιξε τον φάκελο.
Μέσα υπήρχε μόνο ένα χαρτί.
«Όταν διαβάσεις αυτό, μην ψάξεις πρώτα εμένα.
Ψάξε τη Madison.»
Ο Mark ένιωσε το αίμα του να παγώνει.
Η Madison.
Πώς ήξερε;
Πριν προλάβει να διαβάσει παρακάτω, το τηλέφωνό του χτύπησε.
Madison.
«Πού είσαι;» ρώτησε.
«Στο σπίτι.»
«Πήγαινε κάπου ασφαλή.»
«Τι συμβαίνει;»
«Η Emily ξέρει.»
Σιωπή.
«Τι ξέρει;»
Η Madison δεν απάντησε.
«Madison!»
«Ξέρει για εμάς.»
Ο Mark κάθισε.
«Πώς;»
«Δεν είναι μόνο αυτό.»
Η φωνή της έτρεμε.
«Ξέρει για τα χρήματα.»
Ο Mark σηκώθηκε αμέσως.
«Τι χρήματα;»
«Τα χρήματα που πήραμε από τον λογαριασμό.»
«Σταμάτα.»
«Mark, πρέπει να φύγεις.»
Η γραμμή έκλεισε.
Ο Mark κοίταξε τον φάκελο.
Άνοιξε το δεύτερο χαρτί.
Ήταν αντίγραφο τραπεζικής συναλλαγής.
Ένας λογαριασμός.
Μεταφορά.
$186.000.
Και κάτω από αυτό υπήρχε μια ημερομηνία.
Η ημέρα που η Emily είχε μπει στο νοσοκομείο.
Ο Mark δεν μπορούσε να αναπνεύσει.
Η γυναίκα του δεν είχε φύγει επειδή τον μισούσε.
Είχε φύγει επειδή είχε ανακαλύψει κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Και τότε χτύπησε το κουδούνι.
Όταν άνοιξε την πόρτα…
είδε δύο αστυνομικούς.
Και πίσω τους έναν άντρα με μαύρο κοστούμι.
«Κύριε Carter;»
«Ναι.»
«Πρέπει να έρθετε μαζί μας.»
«Για ποιο λόγο;»
Ο άντρας άνοιξε έναν φάκελο.
«Για οικονομική απάτη, πλαστογραφία και πιθανή υπεξαίρεση.»
Ο Mark κοίταξε τους αστυνομικούς.
«Ποιος έκανε την καταγγελία;»
Ο άντρας απάντησε:
«Η σύζυγός σας.»
