«Τι λες;»
«Ποτέ», επανέλαβε.
Τα παιδιά κοιτούσαν μπερδεμένα.
«Τότε τι ήταν όλο αυτό;» ρώτησε η μητέρα.
Η γυναίκα άφησε τον φάκελο μπροστά της.
«Ήταν σχέδιο.»
Η μητέρα ξέσπασε.
«Σχέδιο; Ξέρεις τι περάσαμε αυτές τις μέρες;!»
Η φωνή της έσπασε.
Η γυναίκα έμεινε ήρεμη.
«Ξέρω… και λυπάμαι. Αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να σε προστατεύσω.»
«Από τι;»
Η απάντηση ήρθε αμέσως.
«Από αυτόν.»
Το δωμάτιο πάγωσε.
«Ο άντρας σου μπλέχτηκε με επικίνδυνους ανθρώπους. Έχει τεράστια χρέη… και αυτοί δεν παίρνουν μόνο χρήματα.»
Η ανάσα της κόπηκε.
«Όχι…»
«Είναι αλήθεια», είπε η γυναίκα και άνοιξε τον φάκελο.
Μέσα υπήρχαν έγγραφα, τραπεζικά στοιχεία, μηνύματα και απειλές.
Τα πάντα αποδείκνυαν την αλήθεια.
«Γιατί δεν μου το είπε ποτέ;» ψιθύρισε.
«Ντρεπόταν…» απάντησε.
«Και πίστευε ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να σας προστατεύσει.»
Ένα πικρό χαμόγελο σχηματίστηκε.
«Με το να μας διώξει;»
«Ναι», είπε σταθερά.
«Όσο πιο μακριά ήσουν… τόσο λιγότερη αξία είχες για αυτούς.»
Δάκρυα κύλησαν.
«Και εσύ ποια είσαι;»
Η γυναίκα την κοίταξε στα μάτια.
«Με λένε Ρέιτσελ Τέρνερ… και δουλεύω για αυτούς που του δάνεισαν χρήματα.»
Τα παιδιά την έσφιξαν πιο δυνατά.
«Αλλά είμαι και μητέρα», πρόσθεσε απαλά.
Η ένταση έπεσε λίγο.
«Όταν είδα τον φάκελό σου… ήξερα ότι δεν έφταιγες. Έτσι έκανα μια συμφωνία.»
«Τι συμφωνία;»
«Να εξαφανιστεί για πάντα… και εσείς να μείνετε ασφαλείς.»
Η καρδιά της σταμάτησε.
«Για πάντα;»
«Ναι.»
